Arada kalmışlığın adıdır göç! Bir yersizlik, yurtsuzluk hikâyesinin ana fikri... Bir başkalaşmanın adı... Bavullara büyük hatıraları, yitik hayalleri, ufalanmış umutları tıkıştırıp yollara düşme eylemi... Seni sen yapan topraktan, minerallerden, müzikten, havadan kopma durumu şu ya da bu sebeple... Başka yazılar görüp, başka sesler duymak...

Göçün imgesi o sancılı yol süresidir bana göre... O gözyaşıyla sulanmış tren rayları, lacivert denizlerdir... Çünkü mekânsızlığın, aidiyetsizliğin adıdır göç!

Coğrafi ve çevresel faktörlerin değişmesinin yanı sıra, başta, göç eden bireylerin yaşamlarında ve ruhsal yapılarında başlayan, daha sonra göçten önce yaşadıkları ve göçten sonra yaşayacakları toplumlarda belki de tarif edilemeyecek, derin izler bırakan bir hadisedir göç olgusu.

Hayatın hep bir köşesinde olacak yol hikâyesi... Uzaklardan bir ses, bir melodi duyulduğunda, bir tat alındığında ya da; çocuklar gibi heyecanlanmak... İnsafsızca koparılmak yeşerdiğin daldan... Bir hiç uğruna tüm birikimini arda savurmak; savrulmak!!

Bir hiç uğruna savrulmak. Tarihi süreci içinde birçok nedenleri vardır göçün ama bana göre ele alınması gereken zorunlu göçle topraklarından koparılmanın öyküsü ve başkalaşımlarında yaşanan tarifsizlik olmalıdır. İstemeden topraklarınızdan koparılmanın sancısı, aideitsizlik ve beraberinde gelen ötekileştirme.

Bu yüzden önce göçün tanımı üzerinde duralım diyoruz. Göç nedir ve imgesi nedir? Tabii göçmen kuşları unutmamak gerek imgeler içinde göçü tanımlarken değil mi? Keşke insan göçleri de göçmen kuşların göçü kadar masum olabilseydi….