Gerçekten de yaşamımızda önemli bir yeri kaplayan teknoloji ve özellikle internet nasıl ve hangi amaçlarla kullanılıyor? bu ve bunun gibi onlarca soru beynimizde dolaşırken yerleşmiş ve kabul görmüş gerçekleriyle yaşamımızın bir parçası olmaya devam ediyor...

 Amacımız en doğru kullanım yollarını bulabilmek, farkında olmadan yitirdiğimiz özelliklerimizi belki de geri getirebilmek...

Alıntı Yap

Bu bayram bana çifte bayram oldu. Sevgili dostum Sanem’in İzmir çıkartmasıyla. Zaman zaman şartlar doğrultusunda uzakları yakın ediyoruz. Ya o İzmir ya da ben İstanbul’a giderek özlem gideriyoruz. İnternet üzerinden görüşmelerin yetmediğini işte bu buluşmalarımızda daha iyi hissediyoruz. Yine öyle hissettiğimiz bir zamanda bir gece evimizde otururken sıcak sohbetimizin arasında Sanem, Adan Bey’in kendi bloğunda yazmış olduğu “ Mitoz bölünmeye uğrayan yazıcıklar” başlıklı yazısını okumamı söyledi. Zaten Adan beyin bloğunu ara ara takip ediyorum. Önemli noktalarda düşünmemizi sağlayan değerli yazılara sahip önemsediğim birkaç blogdan biri benim için. Hemen vakit kaybetmeden Bloğunda ki bu yazıyı okudum, ardından Sanemle üzerinde birlikte düşündük, tartıştık. Aynı anda da bu konuyu gündemde işlemeye karar verdik. Uzun zamandan beri bu konu üzerinde derinlemesine tartışmayı düşünüyorduk açıkçası. Adan Bey’in bu yazısı da bizim için iyi bir zamanlama yarattı. Kendisiyle iletişim kurduk ve yazısını gündem konusu olarak aldık. Bunun için ayrıca teşekkür ediyoruz.

Yaşamımıza hızlıca girmiş olan internetin bizlere kazandırdıkları ve çaldıklarını ne kadar ortaya dökebiliriz bilmiyorum, bilmiyoruz ama gözlemlerimiz üzerinde ve bizden çaldıklarıyla ve kazandırdıklarıyla sanırım bir nebze insanların düşünmesini sağlayabiliriz.

Konuyu derinlemesine tartışmadan önce Adan Bey’in yazısını çok iyi anlamamız ve ardından internetin bizde ki yansımalarını masaya yatırmamız gerekli diye düşünüyorum. Çünkü uzun zamandan beri bu konuyu düşünüyorduk dedim en başında ama kendimde ki yansımalarını hiç düşünmemiştim. Düşündüğüm internetin hızlı oluşumunda gördüğüm olumsuzluklardı. Oysa bende de olumsuzluklar yaratmış olduğunu görememişim ta kiii üç gün öncesine kadar. Son üç gündür bu yazınında vesilesiyle ve doğal ortamımdan çıkarılıp yeniden kaçırdığım hayata karıştırılmakla internetin bendeki yansımalarını düşünmeye başladım. Ciddi anlamda masaya yatırdım internetin benden çaldıklarını ve kazandırdıklarını. Bunları yazacağım elbette sırası geldikçe ama şimdi düşünme zamanı diyorum. Bakalım ne kadar farkındayız ya da değiliz İnternet tarafından kazanımlarımızın ya da bizden çaldıklarının..

Alıntı Yap

“Sonuçta var olan durumdan mutlu olmamanın sancılarını yaşarken başka bir ben oluyoruz, olmak istediğimiz, görmek istediğimiz bir ben aslında.

Kendimizi aklamak adına yazmıyorum, bir zarar varsa dahi bu öncelikle kendimize, bir başkasına zarar veren bir davranış gibi değil bu yapılanlar.

Ama her an herşey değişebilir ve hiç istemeden bir başkasına zarar da verebiliriz.”

Sevgili titus’un dile getirdiği bu cümleleri alarak konuyu biraz daha açmak istiyorum. “Hiç istemeden başkasına zarar verme ya da isteyerek zarar verme” Düşünmemiz gereken tamda bu bence.

Daha öncede birkaç kez dile getirdiğimiz gibi Sanem ile birlikte uzun yıllar engellilerle ilgili çalışmalarımız oldu. Bir sitede de uzun yıllar yöneticilik yaptık. Bu sitede yaşadıklarımız ve gördüklerimiz durumun ciddiyetinin aslında sanılandan da daha tehlikeli boyutlarda olduğunu gösterdi bizlere.

Öyle ki bu siteyi temsil eden gurubun karşıya karşıya kaldığı tehlikenin boyutu reel yaşama kadar taşınıyordu. Devoteeler ( Özellikle engellilere karşı duyulan cinsel istek eğilimi taşıyan engelli olmayan bireyler) bu sitede güven kazanmak adına başka kimliklere bürünerek hayatlarına sızıyordu. Bunlardan birine bizde denk geldik. Yakınımıza kadar sokulan kimliğin, üç yıl inancını yaşadık. Doktor olarak bildik, arkadaşımız oldu, kendisine mesleği gereği inandık, danıştık, bizim güvenimizi kazanırken o yavaşça bundan aldığı cesaret ve inandırıcılığı ile hedeflerinin yaşamlarına sızdı. Onlara kendini kabul ettirdi, kimini âşık etti, kimini maddi olarak çökertti, kimine ise bilemediğimiz şeyler yaptı. Öylesine rolüne kaptırmıştı ki kendisini açık bulmak neredeyse imkânsızdı. Hatta reelde insanların karşısına verdiği hastanede doktor kimliği ile çıktı inandırıcılığını pekiştirdi. Hiçbir açık kapı bırakmaksızın, profesyonelce. Daha farklı kimlikleri olduğunu da öğrendik her şeyin sonunda. Tespit ettiğimizde ise ne kadar geç kaldık, ne kadar hasar önledik bilmiyoruz, bilemiyoruz ama sadece bize verdiği zarar bile hasarın büyüklüğünü anlatmak için bir kapı açar sanıyorum. Bu zat hala yeni kurbanlarını seçmekte başka isimle, bizim bilmediğimiz yerlerde, belki de tam yanıbaşımızda…

Bizim inançlarımızdan çaldı, güvenimizden çaldı, belki yenilendik hasarı çabuk atlattık ya atamayanlar, ya yeni kurbanlar?.. Gerçek bilgilerine ulaşabilmek için çok çabaladım ulaşabilseydim eğer suç duyurusunda bulunacaktım ama ulaşmak işte sanalın en büyük handikapı bu ulaşamamak. Ulaşılanın sınırsız olduğu bir yerde asıl istenene ulaşamamak. Şimdi bu gerçek ötesi sanal kimliklerin önüne nasıl geçeceğimizi sorgularsak kesin bir çözüm bulabileceğimize inanmıyorum ben. Burada verdiğim örnek tam da titusun sözlerini doğruluyor her şey değişebilir derken haklı. Evet, her şey değişti, zarar vermeler başladı. Buna benzer o kadar çok örnek yaşadım(yaşadık) ki insanların inanç ve güveninin çalındığı bir yer olarak görmeye başladım sanalı.

Şunu da hemen belirtmem gerek verdiğim örnek uç noktada bir örnek gibi görünebilir. Engellilerin yaşam alanlarına sızmaya çalışan hasta birinin yine hastalıklı olarak kullandığı bir yol olabilir belki. Diğer yandan bu yolun gerçekliği ile yüzleşenlerde aynı hastalığa inanarak onların hastalığına ortak oluyorlar. Bunun yalan olduğunu bile bile bu yalana inanmakta ayrı bir suç bence. İşte asıl sorun bence burada.

Girdiğim birçok forum çatısı altında buna benzer olaylarla karşılaştım. Belki engellilerde bire bir gördüm yönetici olmaktan kaynaklı ama durum diğer sitelerde de çok farklı değil. Bir kadın sitesinde akademisyen olduğunu belirtip insanların kendisine inanmasını sağlayan, kendiside bir kadın olan, bunu belirtiyorum çünkü nedeni kadınlara yaklaşmak olan bir erkek olduğu algılanmasın diye. Ardından o olmadığı ispatlanmasına rağmen insanların hala bu yalana sarılıp inanması, yine başka bir forum çatısında saygın başka bir mesleğin arkasına sığınmış bir yalanla çevresini belirleyen ve yine bu yalanın doğruluğu ispatlanmasına rağmen aynı yalana inanmayı yeğleyen insanlar var. Bunları gördüm. Başkalarının kitaplarının çevirisini yapıp benim diye insanlara sunan, hatta daha da ileri gidip bunu bastıran kimlikler var. Bunu bile bile buna destek verenler.

Tehlike çok büyük ve olayın iki tarafı da düşündürücü.

Bir yandan olmak istediği gibi olmaya çalışan insanlar diğer yandan buna bilmeden inanan insanlar ve öğrendikten sonra ise hala inanmayı yeğleyen insanlar.

İnternetin doğruluğu aslında her türlü bilginin doğruluğunu sorgulamak gereğini doğurur. Çünkü sadece yazılan yazılar değil kimliklerde düşündürücü. İşte bu noktada nasıl bir denetim sağlanabilir diye düşünmeden edemiyor insan. Bu denetimin nasıl olacağını düşünürken, diğer yandan kesin bir denetimin olacağına da inanmıyorum açıkçası.

Bloglar hızla yaygınlaşırken, forumlarda hızla yaygınlaşıyor. Üstelik forumlarda oluşumlar bire bir ilişkileri daha hızlı doğruyor.

Biz tüm bunları görürken bilim çevreleri, bu konunun uzmanları görmüyor mu diye bir soru akla geliyor hemen. Ben kesinlikle gördüklerini düşünüyorum, zararın farkındalar. Hatta bir anlamda da internetin zararlı yönünün belli çevrelere yarar sağladığını da düşünüyorum. Yani bu teknoloji sadece insanlara yarar sağlanmak amacıyla geliştirilmedi, geliştirilirken bunlar hesapladı. Bunun nedenleri saymakla bitmez. Tabii bu söylemim bir komplo teorisi gibi gelebilir bir araştırmaya, ciddi verilere dayalı değil biliyorum ama yine de söylemeden geri duramıyorum geçmiş tecrübelerime ve gözlemlerime dayanarak.

Konu bizde ki etkilerinden biraz uzaklaştı görünse de bu örneklerimde aslında bizde oluşan başka etkileridir. Hem de daha ciddi ve tehlikeli etkileridir.

Sanırım tartışmanın izlenilebilir olması açısından bir yol izlememiz gerekiyor.

Öncelikle internetin doğru kullanımında kazanacaklarımız henüz konuşulmadı, kesinlikle konuşulacaktır. Doğrudan olumsuz etkileriyle yola çıktık.

Olumsuz etkilerini ele alırken de kişisel düşüncelerimizle işe başladık.Bu sebeple gerçekten internetin olumsuz etkilerinin gerçekte ne olduğu konusunda bir fikir birliğine varmamız gerekiyor.

Bu sebeple sayın titus un oya nın verdiği örneği salt internetin sağladığı bir olumsuzluk olarak ele almamasını anlayabiliyorum. Çok haklı olarak yaşadığımız dünyada verilen örnekte olduğu gibi tüm yaşamını insanları kandırmak üzerine kurmuş sayısız insan var. Ve bunların araçları oldukça fazlayken bir de internetin eklenmesiyle  daha kolay bir arenaya sahip olmaları şaşırtıcı olmasa gerek.

Şimdi izin verirseniz bundan yıllar önce bir üniversitemizin yaptığı bir araştırmayı aklımda kalan parçasıyla sizlerle paylaşmak istiyorum.

İnternetin henüz bu denli yaygın olmadığı dönemlerde bir üniversitenin sosyoloji ve psikoloji bölümü ortaklaşa internetin insan yaşamındaki yeri ve önemi üzerine bir araştırma yaptı ve bende ister istemez bu araşırmanın parçası oldum.

Dürüst olmam gerekirse çok fazla bir bilgiye sahip değildim o zamanlar. Öncelikle bilgisayarıma ilk defa adını duyduğum ICQ denilen bir chat programını kurdular.

Yapacağım iş konusunda beni bilgilendirdiler. basit gibi gözüküyordu ancak işin içine girince çok da kolay olmadığını fark ettim.

Çünkü benim gibi belli karakteri, belki mesleği gereği insanlarla konuşma esnasında dahi göz temasını, dokunmayı ilke edinmiş biri için bir monitörün arkasından konuşmak çok saçmaydı.

Kesin kurallar vardı.

Şöyle ki;

Asla konuştuğum biriyle ikinci kez konuşmayacaktım.

Oluşturulan soruları konuşma esnasında fark ettirmeden soracak hiç yorumda bulunmayacaktım.

Eğer bana bir soru gelirse sadece gerçeği söyleyecektim.

Bunun bir araştırma olduğunu belli etmesem de belli olduğunda ret etmeyip karşımdaki kişi isterse konuşmaya devam edecek asla ısrarcı olmayacaktım.

Bunun gibi bir çok kural vardı ve doğal olarak soru.

Konuşma bittikten sonra konuşma metnini araştırmayı yürüten öğretim görevlisine olduğu gibi mail yoluyla gönderecektim.

Bu ızdırap, kelimenin tam anlamıyla bir ızdıraptı, çünkü ben telefon konuşmalarını bile sevmeyen biriyim karşımdakini göremediğimden, aylarca sürdü.

ve sonunda üniversite yeterli bilgileri almış olmalı ki, çalışmanın sonuç kısmına geldiğini bana bildirdiğinde ilk işim ICQ denilen programı bilgisayarımdan kaldırmak oldu.

Bu araştırmayı yapanlar arasında tanıdığım olduğundan çok  sonucun bana ulaşması da kolay oldu. Zaten bir minnet duygusu da duyuyor olmalılar ki, sonucu benimle hemen paylaştılar.

Şimdi;

yapılan bu araştırma sonucunda sadece benim değil, tüm bilgiler bir çok önemli konuyu içinde barındırıyordu.

Neydi bunlar?

1- Herkes % 100 bir şekilde yalan söylüyordu.

2- Yapılan konuşmalarda kişiler kesinlikle cinsiyet ayrımı yapıyor ve karşı cinsi seçiyordu.

3-Büyük bir oranla hemen hemen % 90 a yakın kişi yaşamından, kendinden,mutlu değildi.

4- Bu yapılan konuşmalarda "paylaşım" gibi bir amaç kesinlikle güdülmüyordu.

5- Eğer paylaşım adına yapılan bir şey varsa bu kesinlikle ya bir flört, yada daha ileri boyuta giden cinsellik taşıyordu.

6-İnsanların yine neredeyse % 90 a yakın bir bölümü "onaylanma" duygusunun tatmin edildiği ve bu ihtiyacın karşılandığına inanıyordu.

7-% 100  bu insanlar internetsiz bir yaşam düşünemiyorlardı.

8-%60 kadınlar ilk başta cinsiyetlerini saklayıp erkek kimliği de değil, cinsiyetin konuşulmadığı bir ortamı tercih ediyorlardı.

9- Erkeklere göre kadınlar daha az sayıdaydılar...

Bunlar hatırlayabildiklerim, daha sonra aklıma gelirse eklerim. Gerçekten oldukça ilginç sonuçlardı.

Şu anda bu oranların yada cevapların kesinlikle değiştiğine inanıyorum bence bir kez daha denemeliler.

Beni en fazla etkileyen sonuçlardan bir tanesi "yalan " konusu oldu.Bu çalışmalar esnasında bir deneğin söylediği bir cümle hala beynimde kazılıdır.

Bana dedi ki;

Gerçek olamayacak kadar yalansınız.....

Evet, yalan meşru bir hal alıyordu. Son derece doğal, olması gereken sıradan bir olguydu artık yalan.

Bende derim ki; çok fazla dağılmadan yalanın bu denli meşrulaşması hakkında ne düşünüyorsunuz, neler hissediyorsunuz?

Bizlere kazandırdığı alışkanlıklardan bir tanesi bu...

Yaşadığımız hayata birden bire giren internet, yada teknolojik bir sürü alet edavat geçmişte bunlara sahip olmayan ve birden bire sahip olan sapla samanı birbirine karıştıran bizler için ilginç şeyler.

Alıştığımız alışkanlıklardan tamamiyle farklı, ret ediyor gibi gözüksekte aslında bizim de hoşumuza giden ve zorunlu olarak kullandığımız bir sürü şey, çocuklarımız için son derece sıradan bir şey aslına bakacak olursanız.

Biraz daha farklı bir yanı görelim isterseniz.

İlk okuduğunuzda size çok ilgisiz gibi gelecek ama sabırlı olmanızı istiyorum:)

Geçen hafta anaokulu sınıflarıyla bir müzik dersindeydim.

Üç tane anasınıfı var, ve okul bunlara isimler vermiş;

Bulutlar,

Yıldızlar

Şirinler...

Şirinler 5 yaş gurubu.. Yıldızlar ve Bulutlar 6 yaş gurubu.

Onlarla "çalgılar" konusunu işliyoruz.

Bildikleri çalgıları söylemelerini istedim onlardan.

Kendi çocukluğumuzu bir kenara atın genel anlamda bu çocukların keman, piyano, gitar, davul demelerine pek şaşırmayız. Bilmelerini normal sayabiliriz, ama beş yaş gurubu bu bilinen çalgıların yanında duyacağımı hiç ummadığım bir çalgı ismi söylediler benim başka, başka diye onları harekete geçiren sorularım karşısında.

Obua....

Bu çalgıyı bizim yaş gurubunun bile çok kolaylıkla bileceğinden emin değilim eğer müzik eğitimi almadıysa.

Ama günümüzün 5 yaş gurubu özel bir ders almasa bile çalgı denilince "obua" diyebiliyor. Bunu nereden nasıl öğrendiğiyle ilgili bir bilgim yok. Önemli olan biliyor olması....

Devam ediyorum;

6 yaş gurubu onlardan bir yaş büyük olması sebebiyle bu çalgıları sınıflayabilir. Vurmalılar, nefesliler, telliler gibi...

Bunun için kendimce bir giriş cümlesi kurdum:)Sınıflarının isimlerinden yaralandım. Nasıl ki sınıflarının bir isimleri var, Şirinler, yıldızlar, bulutlar gibi acaba çalgılarında sınıfı olabilir mi?

Bu sorum karşısında; olur tabii diye haykırdılar.

Devam ettim; eğer olursa mesela fülüt( O an o geldi aklıma)hangi sınıfta yer alır?

Nefesliler diyeceklerinden o kadar eminim ki verdikleri cevap karşısında; nasıl yanii demek zorunda kaldım.

Bulutlar sınıfında olur örtmenim dediler bana...

"Ama bulut ta gökyüzünde, rüzgar da gökyüzünde, fülüt te vu vuuu diye ses çıkarıyor bulutlar sınıfında olur örtmenim " diye tekrarladılar düşüncelerini.

Muhteşem bir mantık...

Bizden düşünemeyeceğimiz kadar ilerideler her konuda.

Bizlerde ailelerimizden bir adım öndeydik ama şimdi çocuklarımız ailelerinden bir değil onlarca adım ötedeler.

Mutlu olup olmadıklarını tartışmıyorum şu an . Çağ neyi yaşıyorsa, o çağda olup biteni bilmek doğru olandır.

Düşmanınla mücadele etmenin yolu onu tanımaktan geçer ki, her şeye rağmen teknolojinin bir sürü olumsuzluğu olduğuna katılıyor olsam da,onları red eden bir tavır içersinde olmanın anlamsızlığına da inananlardanım.

Başladığımız andan itibaren anlatmaya çalıştığım bir çok olumsuzluğu G3 Kuşağı adını verdiğimiz yeni nesil inanın çok fazla yaşamıyor.

G3 Kuşağı zaten yalnız. Bizim penceremizden bakmadıkları için, tartışmaya başladığımız andan itibaren ortaya koyduğumuz çoğu olumsuzlukları inanın yaşamıyorlar.

İnternet onlar için hayatın bir parçası. Tıpkı su gibi, ekmek gibi.

Bizler için bir ihtiyaç gibi algılansa da onlar için ihtiyacın ötesinde var olan zaten.

G3 kuşağı bizim bildiğimiz arkadaşlık, dostluk,erdem vs. aklınıza ne gelirse bizlerle özdeşleşmiş olan tüm olgulardan farklı bir dünyada gözlerini açtılar.

Bizler kendi algılarımızla olayı değerlendirdiğimizde endişe duyuyor korkuyoruz belki ama onlarda bu anlamda bir algı yok ki, bizim endişelerimiz onlara anlamsız geliyor asıl.

Biz hoşnut değiliz, onlar farkında bile değil hoşnutsuzluğumuzun.

Mutlulukları bizim mutluluklarımıza özdeş bir yapı sergilemiyor. Ve onlar ebeveynleri gibi olmak istediği yaşayamadığı bir kimliğin peşinde değil.

Her şeyin farkında, burada yazılanları görmüş olsalar kıçlarıyla gülecekleri bir konumdalar.

Ve onlar monitörün düğmesini kapattıklarında, internette dolanmış olduklarını bilmenin farkındalığındalar.

Biraz kelimeleri kısalttılar, konuşma dilini unuttuklarından sözel anlatımda yetersiz, bilgide alabildiğince ileride tam 2010 a çok az bir süre kalındığı mavigezegendeler.